مجموعه‌ي داستان «زيباي هليل» نوشته منصور عليمرادي منتشر شد.
به گزارش بخش كتاب خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، «زيباي هليل» اولين مجموعه داستان منصور عليمرادي با عمده کردن مسائل بومي و سنت‌ها و آداب و رسوم مردم برخي از شهرهاي جنوب كرمان نوشته شده‌ است.
در معرفي اين كتاب عنوان شده است: در اين مجموعه هفت داستان كوتاه گنجانده شده‌ كه همه آن‌ها در موضوع مستقل‌اند؛ ولي در مجموع با نگاه به موضوعات بومي و نحوه زندگي و آداب و رسوم مردم بخشي از مناطق جنوب كرمان خلق شده‌اند.
در اين داستان‌ها به ضرورت موقعيت و موضوع داستاني، تكنيك و فرم شكل مي‌يابد و حتا زبان داستاني نيز به فراخور مضمون و ديدگاه‌هاي مطرح‌شده در هر يك از داستان‌ها متغير است.
«برگه امتحاني»، «سرزمين مادري» ‌و «آهو» برخي از داستان‌هاي اين كتاب‌اند.
از منصور عليمرادي، شاعر و نويسنده متولد 1356 جيرفت، پيش‌تر، کتاب «شروگ ماه» (گزيده شعرهاي جنوب کرمان) منتشر شده است.
مجموعه داستان «زيباي هليل» در 132 صفحه با قيمت 3000 تومان به وسيله نشر آموت منتشر شده است.

«در جستجوی خوشبختی» نوشته بیل برایسون، با ترجمه علی ایثاری كسمایی روانه بازار كتاب ایران شد. اثری كه نویسنده در آن با نگاهی ویژه به زندگی انسان‌ها، تمامی حوادث تاریخی را به خانه و اتفاقات درونش ربط می‌دهد.
به گزارش خبرگزاری كتاب ایران (ایبنا)، «در جستجوی خوشبختی» روایت تاریخ به ‌گونه‌ای است كه برای مخاطب آرامش و هیجان را در كنار هم به همراه می‌آورد و برایسون برای رسیدن به این هدف از زبان استعاره بهره برده است. اكثر فصل‌های كتاب به نام قسمت‌های مختلف یک خانه نام‌گذاری شده‌اند؛ آشپزخانه، هال، ظرف‌شویی، اتاق خواب، راه‌پله و غیره بخش‌های كتابی را تشكیل می‌دهند كه در سراسر آن حوادث تاریخی روایت می‌شوند.
برایسون در بخشی از كتاب می‌نویسد: خانه‌ها مخزن پیچیده حیرت‌آوری هستند. آن‌چه پی بردم در نهایت شگفتی، این بود كه هر چه در جهان رخ می‌دهد، هر چه كشف یا ساخته می‌شود یا بر سر آن مبارزه می‌شود در نهایت به شكلی به خانه‌های ما راه می‌یابد.
توانایی برایسون برای یافتن راهی متفاوت در ذكر وقایع تاریخی و نقل حكایت‌های قدیمی در این اثر، شايان توجه است. او به ریشه‌ مسایل می‌پردازد و به جستجوی آرامش و راه‌های رسیدن به آن در زندگی انسان‌ها می‌رود.
او در این اثر با روایتی داستانی به اجتماع و تاثیرات آن می‌پردازد و با زبان طنز مسایل معمولی زندگی انسان‌ها را بررسی می‌كند. مواردی بسیار عادی كه دیگر كسی به آن‌ها توجه نمی‌كند. برایسون با نوشتن این كتاب در صدد است كشف كند هر یک از اجزای خانه و مسایل عادی زندگی چه نقشی در جریان تحول و تكامل زندگی داشته‌اند. وی در این سفر اكتشافی بدون این‌كه پای خود را از منزلش بیرون بگذارد، تاریخی از جهان می‌نویسد كه می‌تواند مورد توجه مخاطب قرار بگیرد. علاوه بر این نظرات نویسنده، ایثاری كسمایی، مترجم كتاب معتقد است «در جستجوی خوشبختی» برای جوانانی كه نگاه بدبینانه‌ای به جهان دارند می‌تواند بسیار انگیزه‌بخش باشد.
نویسنده «در حستجوی خوشبختی» گرچه بیشتر به رویدادهای 150 سال اخیر در جهان پرداخته، اما گه‌گاه با سفر به گذشته‌های خیلی دور، ارتباطی بین گذشته و حال برقرار می‌كند.
برایسون مخاطب خود را به گشت و گذار در یک خانه دعوت می‌كند؛ مكانی كه زمانی محل زندگی كشیشی انگلیسی در روستایی آرام و گمنام بوده و نویسنده این‌گونه تاریخی 10 هزار ساله را روایت می‌كند. او گرچه از روستایی كه كشیش‌خانه قدیمی در آن واقع شده نامی نمی‌برد اما تاكید می‌كند كه این خانه و شخصیت‌های كتاب واقعی هستند.
لوییس بایارد، منتقد مجله نیویورک تایمز، در مورد بیل برایسون و آثارش می‌نویسد: خواندن كتاب‌های برایسون تجربه‌ای است كه مخاطب هیچ‌گاه دوست ندارد به پایان برسد.
بیل برایسون در سال 1951 به دنیا آمد و با آثار علمی و سفرنامه‌‌هایی كه به زبان طنز نوشت مطرح شد. «در جستجوی خوشبختی» با عنوان اصلی «At home: a short story of private life» (در خانه: داستان كوتاه زندگی خصوصی) در سال 2010 منتشر شد.
ترجمه علی ایثاری كسمایی از کتاب «در جستجوی خوشبختی» نوشته بیل برایسون در 528 صفحه چاپی و با شمارگان 1100 نسخه، مردادماه امسال از سوی «نشر آموت» روانه بازار كتاب شده است.
پیش از این اثری با نام انگلیسی «A short history of nearly everything» از بیل برایسون با دو ترجمه و نام مختلف در ایران منتشر شده بود.
«زیر سایه آفتاب تابان»، «پارك ژوراسیک» و «قصه‌های شیرین برای کودکان» از جمله آثاری هستند كه پیش از این به وسيله علی ایثاری كسمایی به فارسی برگردانده شده است.

میثم نبی - علیرضا روشن - مجتبا پورمحسن - علیرضا بهرامی


دهمین نشست نقد آموت

به گزارش ایبنا ... اینجا
به گزارش خبرگزاری مهر ... اینجا

جلسه نقد و بررسی مجموعه شعر «کتاب نیست» سروده علیرضا روشن، عصر پنجشنبه 20 مرداد با حضور علیرضا بهرامی، مجتبی پورمحسن و شاعران و منتقدان ادبی، در قالب دهمین نشست نقد و بررسی نشر آموت، در محل این انتشارات برگزار شد.

بهرامی در این نشست گفت: من نمی‌خواهم از این منظر که این کتاب خیلی موفق بوده یا نبوده، به آن نگاه کنم و معتقدم اتفاق‌های دفعتی، زیاد به متن اثر ارتباط ندارند. بسیاری از شاعران مانند علیرضا روشن بودند که درون‌مایه شعری داشتند ولی این فرصت را نداشتند که کارشان را تداوم ببخشند.

کوتاه بودن، دلیل موفقیت شعر نیست
وی افزود: شعرهای روشن در فضای اینترنت محبوبیت زیادی پیدا کرد و عده‌ای گفتند چون شعرهای او کوتاه است، زیبا هستند. اما من این گونه فکر نمی‌کنم. در دنیای صنعتی و شتاب‌زده امروز، قصیده و منظومه جایی ندارد. اما از طرفی، روشن هم که شعر کوتاه سروده، 100 شعر کوتاه را در کنار هم قرار می‌دهد تا مجموعه‌ای تولید کند. اگر قرار بود صرفا کوتاهی کار، عامل موفقیت باشد، باید دوبیتی و رباعی را موفق می‌دیدیم ولی این گونه نبود و غزل قالب موفق بود. پس باید به چیزی غیر از شکل و قالب فکر کنیم و آن مضمون است.
این منتقد ادامه داد: به عنوان فردی که رسانه برایش به عنوان یک دانشگاه بوده است، فهمیده‌ام که نباید با هیچ چیز به صورت مطلق و صفر و یکی روبرو شد. این مطلق نگاه کردن، بعضا کار دست بزرگانمان داده است که مجبور شده‌اند بعدا ناقض سخنانشان را بگویند. به نظرم در کار کوتاه، عیار شاعر خیلی صریح‌تر نشان داده می‌شود. در فضای بزرگ، شاعر قدرت این را دارد که کار کند و ضعف‌هایش را بپوشاند. به همین دلیل به نظرم شعر کوتاه سرودن از عهده هر کسی برنمی‌آید. بحث من بر سر شاعرها نیست بلکه مقصودم آن عیار شعر است.
بهرامی گفت: نویسنده، شاعر و سینماگر لایه‌هایی دارند که می‌توانند با آن هستی را شکافته، در‌ آن کشف و شهود کنند و آن را در ظرفی بریزند که برای مخاطب جذاب باشد. امروز شاعر موفق کسی نیست که به نکات ژول ورنی توجه داشته باشد. شاعر موفق کسی است که به نکته‌هایی که وجود دارد ولی کمتر به آن‌ها توجه می‌شود، دقت کند که مخاطب هنگام شنیدن شعر شاعر بگوید: چه شعر قشنگی! امتیاز شعر روشن دراین است که مفاهیم زندگی را به دلچسب‌ترین شکل ممکن استفاده می‌کند و باعث می‌شود شما فکر کنید فلسفه‌ای پشت شعر وجود دارد.

شعرهای روشن، بعد از سرودن کشف شده‌اند
این شاعر با اشاره به تعریف شعر، گفت: شعر که می‌گوییم یعنی حالت شخصی‌مان را با مخاطب در میان می‌گذاریم. یعنی ما به مخاطب احتیاج داریم. اگر مخاطب را همه مردم جامعه بدانیم می‌توانیم این بررسی را داشته باشیم که طی 100 سال اخیر کدام شاعران موفق به برقراری ارتباط با مردم شده‌اند. معتقدم روشن با تئوری شعر نگفته است و روزی که این اشعار را می‌سروده اصلا به این فکر نمی‌کرده که روزی بخواهد آن‌ها را چاپ کند یا این که او یک شاعر است. او شعرش را گفته که بعدا کشف شده است.
وی ادامه داد: یک عنصری این وسط وجود دارد که درون‌مایه آثار روشن را تشکیل داده که مردم با آن ارتباط برقرار کرده‌اند. روشن در برخی از شعرهایش قصه‌گوست. نکته‌ دیگر این که اخیرا جملات قصار در شعرهای امروزی وجود دارند که من درباره شعر بودن آن‌ها بحث دارم که بعدا به آن می‌پردازم. شعر کوتاه مجبور است یک نقطه انفجار داشته باشد. در «کتاب نیست» تشبیه‌ها یا دیگر عوامل، وظیفه برپایی این انفجار را به عهده دارند.
بهرامی در پایان سخنانش گفت: اگر جای روشن بودم، سعی می‌کردم کمتر به سمت چیستان شعری بروم. اگر شعر چیستانی باشد، در درازمدت این مخاطره را خواهد داشت که مخاطب به سراغش نرود. من 2 مرتبه این مجموعه شعر را خواندم. اما اگر بخواهم دوباره آن را بخوانم، به سراغ شعرهایی می‌روم که کشف و شهودی باشند نه این که چیستانی باشند.
وی افزود: ما هنوز کاملا مدرن نشده‌ایم. نهایت مدرنیسم جامعه آمریکاست که در حد نهایی صنعت و مصرف‌گرایی است اما حتی در چنین جامعه‌ای هم کتاب‌های پرفروش‌، کتاب‌های 1000 صفحه‌ای هستند. نمی‌خواهم بگویم طولانی بودن، حسن است اما می‌خواهم این حقیقت را مقابل حرف کسانی که کوتاهی اثر را حسن آن می‌دانند، قرار دهم. بسیاری از شعرا در این زمینه خواستند به دستاوردهای فرمی برسند که ناکام ماندند.

روشن زیاده‌گویی نکرده و نخواسته کشف و شهود داشته باشد
در ادامه مجتبی پورمحسن گفت: روشن ذاتا نگاه متفاوتی به جهان اطرافش دارد و توانسته این نگاه را با یک فلسفه ارائه کند. به نظرم افرادی که در اینترنت جذب اشعار روشن شده‌اند، جذب نگاه و فلسفه این نگاه روشن شده‌اند. نکته‌ای که در این فلسفه وجود دارد این است که شاعر را به سمت زیاده‌گویی نبرده که بخواهد پیامبرگونه نسخه بپیچد. روشن فقط تجربه شخصی خودش را ارائه می‌کند و چون ما همه این تجربیات را حس کرده‌ایم، خواندنش برایمان زیباست.

شاعرها، سال‌هاست که کاشف نیستند بلکه خالق‌اند
پورمحسن در پایان گفت: روشن در شعرش آنارشیست است. هر شاعری در مقابل هر ساختاری که تعریف می‌کند، عصیانگر است. شعر روشن، شعر اعتراض است. این شاعر خودش و گرفتاری‌های خودش را می‌بیند و سعی نکرده تا پنجره‌ای باز کند و بگوید که این کشف و شهود من است. در ضمن فکر می‌کنم شاعرها، سال‌هاست که دیگر کاشف نیستند بلکه خالق اند و خلق می‌کنند. در کل یک شاعر، وحشی‌تر از آن است که بشود در یک دیسیپلین یا طرز فکر خاص او را جا داد.

رمان «خانه کوچک» نوشته محمدعلي علومي منتشر شد.
به گزارش بخش كتاب خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، در خلاصه داستان اين رمان كه نويسنده از آن به عنوان رماني «مردم‌پسند» ياد مي‌كند، آمده است: امير به خاطر يك ماجراي عاشقانه معتاد مي‌شود و از خلال يك ماجراي عاشقانه نيز از اعتياد نجات پيدا مي‌كند.
محمدعلي علومي پس از نوشتن رمان‌هايي همچون «سوگ مغان»، «شاهنشاه در کوچه دلگشا»، «من نوکر صدامم»، «آذرستان»، «طنز در آمريکا» و «وقايع‌نگاري بن‌لادن»، اين‌بار سراغ موضوعي مردمي رفته است. خودش درباره «خانه کوچک» مي‌گويد: اين رمان كه در واقع در ژانر ادبيات مردم‌پسند جاي مي‌گيرد، به مسأله‌ي درگير شدن بخش قابل توجهي از جوانان به اعتياد مي‌پردازد.
اين نويسنده با اشاره به رمان‌هاي عامه‌پسند، مي‌افزايد: رمان‌هاي مردم‌پسند ظرفيت‌هايي دارند كه بسيار عجيب است. در ايران، ادبيات داستاني جديد رشد طبيعي نداشته و بنابراين ما كارهايي مانند «باباگوريو» و «اوژني گرانده»ي بالزاك را نداريم. برخي اِلمان‌ها كه در بعضي رمان‌هاي بزرگ ديده مي‌شود، در ايران در رمان‌هاي عامه‌پسند به كار رفته است و هيچ نويسنده‌اي كه توقعات روشنفكري از خودش دارد، وارد اين عرصه نمي‌شود؛ در حالي‌كه نشانه‌هاي ادبيات عامه‌پسند را در ادبيات بزرگ دنيا مي‌بينيم.
علومي همچنين مي‌گويد: رمان‌هاي عامه‌پسند بيش‌ترين تأثير را بر مردم داشته‌اند. نمي‌شود اين تأثير را با عدد و رقم مشخص كرد؛ اما در ايران با وجود گراني كتاب و بحران نشر و بحران مخاطب، اين آثار خوانده مي‌شوند و در حالي‌كه تيراژ كتاب‌هاي جدي از هزار نسخه بيش‌تر نمي‌شود، تيراژ اين آثار بسيار بالاست و به چاپ‌هاي متعددي هم مي‌رسد؛ پس مخاطب به خواندن كتاب نياز دارد و ما مي‌توانيم از اين موقعيت استفاده كنيم.
رمان «خانه کوچک» در 384 صفحه با قيمت 8000 تومان به وسيله نشر آموت منتشر شده است.
همچنين از اين نويسنده به زودي رمان «پريباد» در نشر يادشده منتشر مي‌شود.